Δευτέρα, 12 Δεκεμβρίου 2011

Αλύκο 12 Δεκέμβρη 2011


Κάθε πέρσι και καλύτερα!
Με τον φόβο των περσινών επεισοδίων να κυριεύει την ατμόσφαιρα της πλατείας Αλύκου, πραγματοποιήθηκαν σήμερα όπως κάθε χρόνο, οι εκδηλώσεις «τιμής» προς τους τέσσερεις μάρτυρες του Αλύκου και της Γέρμας και της επετείου της εξέγερσης των Αλυκιωτών, κατά του κομουνιστικού καθεστώτος.
Στη θεία λειτουργία και το μνημόσυνο που έκαναν οι γονείς των θυμάτων στην εκκλησία της Αγίας Βαρβάρας, από πλευράς επισήμων παραβρέθηκαν ο Γενικός Πρόεδρος της Ομόνοιας κ. Βασίλης Μπολάνος, ο εκπρόσωπος του Ελληνικού Προξενείου Αργυροκάστρου κ. Νικόλαος Φίλλιπας και ο βουλευτής του Δημοκρατικού Κόμματος κ. Κώστας Μπάρκας.

Στην εκδήλωση μπροστά στο μνημείο διαβάστηκε το χρονικό των γεγονότων του Δεκεμβρίου του 1990 και τα ονόματα των θυμάτων της περιοχής από την κομουνιστική δικτατορία. Ήταν η ίδια ομιλία με τα προηγούμενα χρόνια, με κάποιες αλλαγές στη λίστα των θυμάτων και αγωνιστών που «λογοκρίθηκαν» από τους νέους διοργανωτές. Αξιοσημείωτη αλλαγή στο πρόγραμμα ήταν και  ο αλβανικός εθνικός ύμνος που ακούστηκε μπροστά στο βωμό των πεσόντων του ελληνισμού, για πρώτη φορά σε αυτή την εκδήλωση, ...

Ομιλίες
Ο κ. Μπολάνος θέλοντας να μην δώσει λαβή στις κατηγορίες περί πολιτικής εκμετάλλευσης, προτίμησε να εκφραστεί μόνο με δύο προτάσεις. Ο κ. Καίσης ανέφερε τους επισήμους που παρευρίσκοντο στην εκδήλωση, χωρίς να κάνει καμία αλλαγή στη λίστα (μάλλον της προηγούμενης μέρας) αφού ανέφερε και τον κ. Ντούλε που δεν ήταν παρόν αλλά και τον βουλευτή κ. Μπάρκα που προτίμησε μετά το μνημόσυνο να αποχωρήσει. Ο εκπρόσωπος του  Ελληνικού Προξενείου μετέφερε τους χαιρετισμούς του Γενικού Προξένου που για μία ακόμη φορά δεν κατάφερε να παραβρεθεί, καταγράφοντας άλλο ένα σπουδαίο κατόρθωμα στην καριέρα του: «Ο μοναδικός Πρόξενος Αργυροκάστρου που δεν ήρθε ποτέ στο Αλύκο». Ο εκπρόσωπος των οικογενειών των μαρτύρων Αχιλλέας Μάσιος (αδερφός του Ευθυμίου) ευχαρίστησε τον έπαρχο Αλύκου κ. Χρήστο Καίση που έδωσε τον πρώτο λόγο στην εκδήλωση στις οικογένειες των θυμάτων, καυτηρίασε την πολιτική εκμετάλλευση της εκδήλωσης που γίνονταν τα προηγούμενα χρόνια ενώ μίλησε και για τα μηνύματα των τελευταίων τοπικών εκλογών. Να θυμίσουμε μόνο στον αγαπητό Αχχιλέα ότι ο πατέρας του ήταν κάθε χρόνο στους ομιλητές της εκδήλωσης και ήταν αυτός που είχε αναφωνήσει πριν από δύο χρόνια από το βήμα του μνημείου: «Μπερίσα προχώρα, σε θέλει όλη η χώρα»! Επίσης, επειδή έχουμε χρόνια που συμμετέχουμε σε αυτή την εκδήλωση, η ομιλία του ήταν ότι ποιο πολιτικό έχουμε ακούσει από αυτό το βήμα. Εντυπωσιακός, και αυτός που έκλεψε την παράσταση, όπως και τα δύο προηγούμενα χρόνια, ήταν ο αντιπεριφερειάρχης Αυλώνας κ. Γκιέργι Μάνος που τα ελληνικά του μπορεί να μην ήταν τόσο καλά όσο των άλλων αλλά το περιοχόμενο τους όμως ήταν το μόνο ουσιαστικο.

Κατάθεση στεφάνων
Κατατέθηκαν πάνω από είκοσι στεφάνια από πολιτικούς εκπροσώπους, πρόεδρους βορειοηπειρωτών συλλόγων κ.α. Από την Ελλάδα, εκ’ μέρους του βουλευτή Ιωαννίνων με το ΠΑΣΟΚ κ. Μιχάλη Παντούλα, στεφάνη κατέθεσε ο κ. Χρήστος Λιώλης και ο δήμαρχος Τριπόλεως που παραβρέθηκε στις εκδηλώσεις. Αρνητικά σχολιάστηκε το γεγονός ότι δεν προσφωνήθηκε το κόμμα ΜΕΓΚΑ παρόλο που το είχαν ζητήσει στους διοργανωτές, με τον εκπρόσωπο του κόμματος κ. Νίκο Κούρη, να καταθέτει τελικά το στεφάνι - χωρίς προσφώνηση - αφού είχαν τελειώσει όλοι οι υπόλοιποι, αποσπώντας μάλιστα το ποιο δυνατό χειροκρότημα.
Η εκδήλωση έκλυσε με την απονομή του τίτλου «Επίτιμου Δημότη της Επαρχίας Αλύκου» στον κ. Γιώργο Ανδρέα Ιωαννίδη. Την απονομή έκανε ο κ. Μπολάνος ενώ ο κ. Ιωαννίδης φορτισμένος συναισθηματικά έκανε έκκληση για ενότητα. Με τα λόγια καρδιάς που απευθύνθηκε συγκίνησε και του παραβρισκόμενους που τον καταχειροκρότησαν.

Επίλογος
Η 12η Δεκεμβρίου του 1990, είναι μία από τις σπουδαιότερες ημερομηνίες της σύγχρονης ιστορίας του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού. Τα μηνύματα που εκπέμπει αυτή η μέρα και αυτό το μνημείο είναι πολλά, δυστυχώς όμως οι δέκτες δεν υπάρχουν ή λειτουργούν σε άλλη συχνότητα. Το σημαντικότερο ίσως μήνυμα είναι το σύνθημα που είχε γραφτεί για πρώτη φορά πριν από τρία χρόνια: «Αλύκο 12 Δεκέμβρη – Προσκλητήριο για νέους αγώνες», το οποίο αναρτάται από τότε κάθε χρόνο αλλά το περιεχόμενο του δεν έχει καμία σχέση με τη «σούπα» που είδαμε πέρυσι και φέτος. Κάποιοι την περυσινή αντίδραση την ονόμασαν «2η επανάσταση», παρόλο που διαφωνούσαμε (σχετικό άρθρο εδώ), θα μπορούσαμε να τη δεχτούμε, αν φέτος βλέπαμε κάτι καλύτερο και όχι τους γνωστούς αλβανούς και βορειοηπειρώτες φουσκωτούς φίλους του Καίση που όπως είπε και ο ίδιος στον εκπρόσωπο του ΜΕΓΚΑ «αν τολμήσετε να κάνετε φασαρία, τους έχω έτοιμους να φάτε και ξύλο».

Και του χρόνου με υγεία!

Σε λίγο στο «Βορειοηπειρώτη» αναλυτικό φωτορεπορτάζ

17 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

ΕΙΛΙΚΡΙΝΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΜΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕΤΕ ΝΑ ΞΑΝΑΟΡΓΑΝΩΣΕΤΕ ΕΚΔΗΛΩΣΗ.....ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΑΛΛΟ....ΟΠΩΣ ΕΙΠΕΣ ΚΑΙ ΜΟΝΟΣ ΣΟΥ ΚΑΘΕ ΠΕΡΣΙ ΚΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ......Ή ΜΗΝ ΕΠΙΤΡΕΨΕΤΕ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΕΠΙΣΗΜΟ ΝΑ ΠΑΡΕΥΡΕΘΕΙ....

Ανώνυμος είπε...

ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΣΑΣ!ΤΟ ΜΟΝΟ ΣΗΓΟΥΡΟ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟ ΠΕΡΣΙΝΟ ΕΛΕΩΣ!ΚΑΙ ΔΕΝ ΧΡΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΑΠΟΔΙΝΑΜΟΝΟΥΜΑΙ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΜΕ ΑΡΝΙΤΗΚΑ ΣΧΟΛΙΑ!

Ανώνυμος είπε...

ΤΟ ΑΛΙΚΟ ΤΟ ΛΕΝΕ ΗΡΩΙΚΟ ΧΩΡΙΟ ΚΑΙ ΣΤΗ Β.ΗΠΕΙΡΟ ΚΑΙ ΑΡΚΕΤΟΙ ΕΛΛΑΔΙΤΕΣ ΠΟΥ ΞΕΡΟΥΝ ΚΑΙ ΑΓΩΝΙΖΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΒΟΡ/ΤΙΚΟ.ΑΛΛΑ ΕΠΑΨΕ ΕΔΩ ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΚΑΙΡΟ ΝΑ ΕΙΝΑΙ,ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΩ ΓΙΑ ΠΙΟ ΛΟΓΟ ΕΓΙΝΕ ΑΥΤΟ, ΤΙ ΔΑΙΜΟΝΙΚΟΣ ΑΕΡΑΣ ΦΥΣΙΞΕ,ΚΑΙ ΤΑ ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΕ ΟΛΑ?
ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙΣ ΚΑΙ ΕΠΕΙΤΡΕΠΕΙ ΤΟ ΧΩΡΙΟ ΝΑ ΑΚΟΥΓΟΝΤΑΙ ΞΕΝΟΙ ΥΜΝΟΙ?ΔΕΝ ΣΚΟΤΩΘΗΚΑΝ ΠΗΓΑΙΝΟΝΤΑΣ ΣΤΑ ΤΙΡΑΝΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΑΥΤΑ,ΟΥΤΕ ΟΙ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΠΟΥ ΞΕΣΙΚΩΘΗΚΑΝ ΦΩΝΑΖΑΝ ΑΛΒΑΝΙΚΑ ΣΥΝΘΗΜΑΤΑ!!!
ΤΙ ΔΟΥΛΕΙΑ ΕΧΕΙ Ο ΚΑΙΣΗΣ ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΠΟΥΛΗΜΕΝΟΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΔΙΟΡΓΑΝΩΤΗΣ?

Βορειοηπειρώτης είπε...

Δεν είπε κανείς ότι είχε καμία σχέση με το περυσινό.
Είπαμε ότι και τις δύο χρονιές ήταν «σούπες». Με τη διαφορά ότι η περσινή είχε μόνο βορειοηπειρωτικά προϊόντα ενώ η φετινή είχε και αλβανικά όπως στον όρκο της αλβανικής σημαίας (reth flamurit te perbashkuar) και τις ειδικές δυνάμεις που ήρθαν για την ομαλή διεξαγωγή της εκδήλωσης

Ανώνυμος είπε...

Δεν μπορώ να διανοηθώ πως οι Αλυκιότες επέτρεψαν στο χωριό τους να ακουστεί ο αλβανικός εθνικός ύμνος.Τι έγινε κατέρρευσαν και αυτοί!!!!!!
Ένα-ένα περνούν τα κάστρα του ελληνισμού οι αλβανοί.
Αυτό δείχνει ότι τελειώσαμε . Λυπάμαι….

Κεραύνιος είπε...

Λυπάμαι. Μια ημέρα ιερής μνήμης να καταντά φθηνή εκδήλωση ξεπεσμού. Είναι ότι πιο συνταρακτικό έχω διαβάσει στο blog και κάνω διάφορες σκέψεις. Ίσως πρέπει όλοι να αναλογιστούμε πως θα κάνουμε την μεγάλη στροφή και να φύγουμε από τον άσχημο δρόμο που έχουμε πάρει. Ήθελα να κάνω ουσιαστικό σχολιασμό αλλά εδώ και αρκετά λεπτά γράφω.. σβήνω.. γράφω και ξανασβήνω. δεν είναι ότι δεν ξέρω τι να πω αλλά δεν ξέρω τι νόημα μπορεί να έχει ό,τι και αν πω.

Ανώνυμος είπε...

Σύμφωνα με πληροφορίες από το στενό περιβάλλον του έπαρχου, οι ειδικές δυνάμεις ήταν για να αντιμετωπίσουν το Κόμμα των Ελλήνων να μην πλησιάσει την πλατεία του Αλύκου. Όταν ο εκπρόσωπος του ΜΕΓΚΑ γιατρός Νίκος Κούρης, μαζί μετον χρηματοδότη του μνημείου Ζήσο Λούτση υποκλήθηκαν στη μνήμη τουν παιδιών του Αλίκου καταθέτοντας στεφάνι, ο "οργανωτής" έχασε τη φωνή του και δεν τον προφώνησε. Ο κόσμος χεροκρότησε δυνατά... Αυτό είναι σεβασμός στη δημοκρατία. Να το μάθουν κάποιοι εξουσιαστές μη εξουσιοδωτημένοι.

1914 είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
1914 είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
Ανώνυμος είπε...

Η 12η Δεκεμβρίου για την ιστορία του Ελληνισμού στην Αλβανία είναι ένα ορόσημο που διαχωρίζει την εποχή της υποδούλωσης με την εποχή της ελπίδας. Για μερικούς όμως φαίνεται να θεωρείται ένα χοροστάσι του παλιού καιρού στο οποίο μπορεί να παρελαύνουν οι κορασιές για να κεντρίσουν το ενδιαφέρον τον αγοριών. Η Εθνική Ελληνική Μειονότητα αισθάνεται αποχαυνωμένη μπροστά σε τέτοιες σκηνές όπως και της φετινής όπου εφαρμόστηκε το μακάβριο σενάριο του κατεστημένου. Οι Αλυκιώτες, αυτοί οι λεβέντες που κατέθεσαν στην ιστορία του Ελληνισμού χωρίς αντάλλαγμα την ψυχή τους, άφησαν και αφήνουν χώρο και τόπο να καπηλεύονται όλα αυτά τα χρόνια κάποιους που ξέρουν να εκμεταλλευτούν την ειλικρίνειά τους να διαχειρίζονται το αίμα και τις θυσίες για λογαριασμό τους. Λυπηρό το γεγονός φέτος. Πιο λυπηρό από κάθε χρονιά.΄Ενας έπαρχος που δεν ήξερε να διάβαζε ό,τι του γράψανε και φρόντιζε να καταθέσει από μόνος του τα στεφάνια των απόντων ηγετών του ΚΕΑΔ και των περιφερόμενων βουλευτών. Οι ίδιοι εκπρόσωποι των θυμάτων που κάθε χρόνο και προσαρμόζουν την ομιλία τους στις εξουσίες. Και ένα πλήθος που συνεχώς τραυματίζεται, αλλά ξεχνάει μετά από ένα χρόνο και έρχεται εδώ να ξαναπάρει την ίδια γεύση. Και κάποιοι αθώοι που χωρίς να το ξέρουν φωνάζουν για ενότητα και συσπείρωση. Και κάποιοι άλλοι που μπούχτισαν και λένε « στον αγύριστο και οι θυσίες μας».
Είναι βαρύ το τίμημα που πληρώνει ο Ελληνισμός όταν και οι ολιγοστές ιστορικές στιγμές του προσβάλλονται και αποποιούνται τόσο βάναυσα. Σβήνεται η ιστορία του, τσαλαπατιέται η αξιοπρέπειά του. Το μνημείο των μαρτύρων του Αλύκου είναι το μοναδικό στη Βόρεια ΄Ηπειρο που αποτυπώνει ένα από τα πολλά πεπραγμένα των εραστών της ελευθερίας. Είναι η μοναδική ελληνική σφραγίδα την οποία αποδέχεται και η αλβανική πολιτεία γιατί συνάμα το γεγονός αποτελεί και το έναυσμα της παναλβανικής επανάστασης για την ανατροπή της δικτατορίας και την εγκατάσταση της δημοκρατίας που ξέσπασε ο 1990. Αν παλινδρομήσεις σ’ εκείνες τις στιγμές θα νιώσεις υπερηφάνεια για τη λεβεντιά των Ελλήνων, αλλά ταυτόχρονα και μια ταπείνωση για τους κόλακες της δικτατορίας που περιχαιρόταν το άδικο αίμα που χυνόταν. Σήμερα, μετά από 21 χρόνια απολαμβάνεις τα ίδια και χειρότερα συναισθήματα. Υπερηφάνεια που το γεγονός παραμένει αλησμόνητο και ταπείνωση που μερικοί το εκμεταλλεύονται για να κρατήσουν σε ισχύ το κατεστημένο στη Βόρεια ΄Ηπειρο. Στο όνομα της ψυχικής γαλήνης και της ευγένειας ο κόσμος δεν αντιδρά, αλλά καταπίνει την πίκρα του. Και ανέχεται την επιβολή μιας κλίκας που χρόνια τώρα κατασπαράζει ό,τι θετικό κατάθεσε ο εδώ Ελληνισμός στην πορεία του. Το Αλύκο έμεινε έρημο. Ο Ελληνισμός αλλοιώνεται, η γης φεύγει κάτω από τα πόδια και η ιδιαίτερη πατρίδα αγκομαχεί στις τελευταίες της στιγμές αφού της αφαίρεσαν τη ραχοκοκαλιά της: την εθνικότητα. Κι ο άρχοντας της κλίκας και της μιζέριας στο Αλύκο επιβάλλει στους ΄Ελληνες τον πολεμόχαρο αλβανικό ύμνο να τον αφουγκραστούν χωρίς λαλιά, ενώ ο επίσημος εκπρόσωπος του κράτους μιλάει για τον ελληνισμό και τη χριστιανοσύνη καλύτερα και από το πρώτο «αηδονάκι» της κλίκας.΄Ελεος!΄Ελεος! Που χάθηκε η λεβεντιά των Ελληναράδων;

Βορειοηπειρώτης είπε...

Αγαπητέ 1914, δημοσιεύσαμε αρχικά τα μακροσκελή σχόλια σας χωρίς να τα διαβάσουμε, κρίνοντας ότι τα προηγούμενα σας σχόλια ήταν εντός των επιτρεπτών ορίων. Μπορείτε να πείτε τη γνώμη σας χωρίς να βρίζεται και να βωμολοχείτε. Επίσης δεν θα δώσουμε σε κανέναν το βήμα για να σπείρει και το ζιζάνιο του τοπικισμού, έχουμε αρκετά δεν μας χρειάζονται άλλα. Αφαιρέσαμε τα σχόλια σα παρόλο που υπήρχαν και κάποιες καλές σκέψεις. Μπορείτε όποτε θέλετε να πείτε τη γνώμη σας με κόσμιο και ωφέλιμο τρόπο

Ανώνυμος είπε...

Ο αλβανικος εθνικος υμνος μπροστα στους γονεις των παιδιων = εχουμε παρατησει τα οπλα,εχουμε σηκωσει ψηλα τα χερια,επιβραβευοντας τους φονιαδες των παιδιων μας....
Ο αλβανικος υμνος ειναι σα να εχει επιστρεψει ο φονιας στον τοπο του εγκληματος...
Να χαιρεστε τους διοργανωτες και τον επαρχο σας..τιποτε αλλο. Ειναι σα να ξανασκοτωσατε τα παιδια αυτα αλλη μια φορα.
Α Ι Σ Χ Ο Σ !!! στους "εκπροσωπους" ΤΗς ΣΥΜΦΟΡΑς.
ΝΑΠΟΛΕΩΝ ΖΕΡΒΑΣ

Ανώνυμος είπε...

Μια ερώτηση μόνο,προς το κύριο Γιώργο Μάνο:
γιατί δεν πήγε και φέτος να πάρει το μικρόφωνο μόνος του?και να παραστήσει τον εκπροσωπο των εξεγερθέντων?
συγνώμη αν κάνω λάθος αλλα ο Ιωαννίδης ειναι δήμοτης στο Αλύκο,το επίτιμος τί το θέλετε ή να έχετε κάτι να λέτε

Ανώνυμος είπε...

giati borioipiroti les psemata?Kathe xrono stin ekdhillosi akujotan o albanikos imnos .I mipos persi itan o diko su eparxos?

Βορειοηπειρώτης είπε...

Όχι αγαπητέ εσύ λες ψέματα ή δεν ξέρεις. Είναι η πρώτη φορά που ακούγεται σε αυτή την εκδήλωση ο αλβανικός ύμνος. Τις προηγούμενες χρονιές ακούγονταν μόνο η ελληνικός χωρίς να ήταν πάντα στο πρόγραμμα.

η Μουργκάνα είπε...

Εκείνο που θέλω να πω είναι ότι την αγνή θυσία των τεσσάρων νεαρών έγινε πολιτικός μανδύας για εκείνους που έχουν ανάγκη από μια μάσκα εθνικισμού και πατριωτισμού για να σώσουν την μεγάλη τους προδοσία.
Τα ξέχασαν τα παιδιά και τις οικογένειες τους. Ανθρώπινα οι πολιτικοί ηγέτες μαζί με το προξενείο, όλοι μαζί στο όνομα της ενότητας, έπρεπε να πήγαιναν μετά το μνημόσυνο στις οικογένειες των πεσόντων. Το έκανε μόνο ο βουλευτής Κώστας Μπάρκας. Δε θέλησε είπε να πάει στην πλατεία να βγάλω πολιτικάντικη μούρη. Θέλω να τιμήσω τον πόνο των οικογενειών και ξεκινώντας απ΄αυτές να πούμε τι προσφέρουμε για τον ελληνισμό, τι κάναμε για τα όνειρα των παιδιών. Γι΄αυτό και προτίμησε να καταθέσει σε κάθε τάφο από μια ανθοδέσμη, να ανάψει από ένα κερί και να επισκεφτεί τις οικογένειες των μαρτύρων. Γι΄αυτό επέλεξε να αποφύγει τις κοκορομαχίες της πλατείας.
Στο τάφο του Βαγγέλη Μήτρου δεν υπήρχε ούτε ένα κερί αναμμένο, ούτε μια ανθοδέσμη εκτός από του κ. Μπάρκα.
Ο Ντούλες πάει στην πλατεία του Αλύκου αφού τον ειδοποίησαν ότι δεν υπήρχαν σάπια μήλα και ντομάτες ή κλούφια αυγά. Πάει απλώς στο τέλος στο κοκτέιλ.
Ήρθε στο Αλύκο για να πάρει την παρέα και να πάνε να φάνε σε κάποιο πανάκριβο εστιατόριο. Πως μπορούσε ο ηγέτης να καθίσει να πιει ένα ποτήρι τσίπουρο με σουφλάκι και λίγο χοιρινό. Αυτός ξέρει μόνο αλανιάρα τσιπούρα και πανάκριβο κρασί. (Άλλος ποιος το πληρώνει. Ήρθε στο Αλύκο, αφού μια μέρα πριν ήταν στα Καλύβια για να γιορτάσει με κλαρίνα. Έπαιζαν όμως τόσο δυνατά που ακούγονταν μέχρι την Κουλουρίτσα, την ώρα που κηδεύονταν ο άτυχος Κυολουριτσιώτης ο θάνατος του οποίου αγνοείται....
Η Μουργκάνα

Ανώνυμος είπε...

esu den kaneis politikh
bravo mourgana
esu kai o kwsta mono katanohs ton pono

Δημοσίευση σχολίου