Σάββατο, 3 Μαρτίου 2012

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

Κάθε φορά που στους Ιερούς μας Ναούς εορτάζουμε την Κυριακή της Ορθοδοξίας, την νίκη δηλαδή της Εκκλησίας μας εναντίον των ποικίλων εχθρών της, ρίγη συγκινήσεως διαπερνούν το κορμί μας. Και τούτο, όχι μόνο διότι η Εκκλησία βγήκε νικήτρια εναντίον των εχθρών της στο παρελθόν, αλλά και διότι αυτή η ηρωική και νικηφόρα πορεία της, θα συνεχιστεί έως το τέλος των αιώνων!
Βεβαίως, το ιστορικό γεγονός που εορτάζουμε την Α΄ Κυριακή των Νηστειών, είναι η «ανάμνησις της αναστηλώσεως των Αγίων και Σεπτών Εικόνων, γενομένης παρά των αειμνήστων αυτοκρατόρων Κων/πόλεως Μιχαήλ του Γ΄ και της μητρός αυτού Θεοδώρας, επί της πατριαρχείας του Αγίου και Ομολογητού Μεθοδίου».

Ομολογουμένως, θα χρειάζονταν σελίδες ολόκληρες για να περιγραφεί η όλη διαμάχη και η εξέλιξη της εικονομαχίας και της τελικής νίκης της Ορθοδόξου Εκκλησίας.
……….............
...........................
Θα κλείσουμε με την χρυσή σάλπιγγα της Εκκλησίας μας, δηλ. τον Άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο. Είναι ένα καταπληκτικό απόσπασμα από την «Προς Ευτρόπιον» ομιλία του.
«Εκκλησίας ουδέν ίσον. Μη μοι λέγε τείχη και όπλα. Τείχη μεν γαρ το χρόνω παλαιούνται, η Εκκλησία σε ουδέποτε γηρά.  Τείχη βάρβαροι καταλύουσιν, Εκκλησίας δε ουδέ δαίμονες περιγίνονται. Και ότι ού κόμπος τα ρήματα, μαρτυρεί το πράγμα. Πόσοι επολέμησαν την Εκκλησίαν, και οι πολεμήσαντες απώλοντο. Αύτη δε υπέρ των ουρανων αναβέβηκεν.
Τοιούτον έχει μέγεθος η Εκκλησία. Πολεμουμένη νικά, επιβουλευομένη περιγίνεται. Υβριζομένη, λαμπροτέρα καθίσταται. Δέχεται τραύματα, και ού καταπίπτει υπό των ελκών. Κλυδωνίζεται, αλλ’ ού καταποντίζεται. Χειμάζεται, αλλά ναυάγιον ούχ υπομένει. Παλαίει, αλλ’ ουχ ηττάται. Πυκτεύει, αλλ΄ ού νικάται».
Το απόσπασμα αυτό, ομολογουμένως είναι ένα αριστούργημα που μόνο ένας Χρυσόστομος, με το ύφος που τον διέκρινε θα μπορούσε να το απαγγείλει.
Όμως, για τους απλούστερους αδελφούς, θα αποδώσουμε και τη μετάφρασή του.
“Τίποτε δεν είναι ίσο με την Εκκλησία. Μη μου λέγεις τα τείχη και τα όπλα, διότι τα τείχη με τον χρόνο παλαιώνουν, ενώ η Εκκλησία ποτέ δε γερνά. Τα τείχη οι βάρβαροι τα γκρεμίζουν, την Εκκλησία όμως ούτε οι δαίμονες δεν την νικούν. Και ότι αυτά τα λόγια δεν είναι μεγάλη καύχηση, το μαρτυρούν τα πράγματα. Πόσοι πολέμησαν την Εκκλησία; Και αυτή οι ίδιοι που την πολέμησαν χάθηκαν. Η Εκκλησία όμως ανέβηκε πάνω από τους ουρανούς. Τέτοιο είναι το μεγαλείο της Εκκλησίας. Όταν την πολεμούν, νικάει. Όταν την επιβουλεύονται, θριαμβεύει. Όταν την βρίζουν, γίνεται λαμπρότερη. Δέχεται τραύματα και δεν πέφτει από τις πληγές. Κλύδωνίζεται, αλλά δεν παθαίνει ναυάγιο. Παλεύει, αλλά μένει αήττητη. Αγωνίζεται, αλλά δεν νικιέται”!
Ταύτα δε προς γνώσιν και συμμόρφωσιν προς κάθε κατεύθυνση και προς κάθε αφελή , που μπορεί να φανταστεί ότι η Εκκλησία θα παύσει να υφίσταται. Αμήν.

Αρχ. Ιωήλ Κωνστάνταρος
Κόνιτσα.

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου