Δευτέρα, 4 Φεβρουαρίου 2013

Οι πολέμιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Αλβανίας και το σάπιο δεκανίκι τους «ιερέας» Νικόλα Μάρκου



του Βασίλη Τούση*
Τώρα πια, στην κατάσταση αυτή που πηγαίνει όλο και περισσότερο προς την ένταση, και γεμάτο από πολιτική χαζομάρα, που ζητά να δημιουργήσει όσο το δυνατόν περισσότερο μίσος και οργή για κυρίως πολιτικά οφέλη, υπό την μάσκα του δήθεν πατριωτισμού, η Ορθόδοξη Εκκλησία και η Ορθόδοξη Πίστη στην Αλβανία έχουν τεθεί στο μάτι του κυκλώνα. Τηλεοπτικά κανάλια και διάφορα περιοδικά ανταγωνίζονται για το ποιος θα τους συκοφαντήσει περισσότερο.
Στην αναμονή του επόμενου χτυπήματος, απογοητεύεσαι από την παλιά στρατηγική της επίθεσης, οργανωμένο από τον Αρτούρ Ζέγι, αφού αυτό κατάντησε απλώς μία ανακύκλωση εικόνων και πέρα από κάθε όριο καταναλωμένα, αλλά πάνω από όλα ηθικά αποτυχημένα, που δεν έχουν τη να προσφέρουν, εκτός από την ηθική ασχημοσύνη του ψέματος και της απατεωνιάς.
Αυτή την φορά, ξεκίνησε με τόνους ρομαντικούς, μέχρι και κλαψιάρικο, σε ένα εκκλησιαστικό περιβάλλον, που τώρα πια παρουσιάζεται κενός και κρύος λόγο της κατάληψης , αν και πρέπει να ακτινοβολεί φως, ζεστασιά και ελπίδα.
Οι πρωταγωνιστές αυτής της   ιστορίας, είναι ο αυτοαποκαλούμενος ιερέας και ένας δημοσιογράφος, ο οποίος πρόσεχε να  διαμόρφωνε, σε κάθε περίπτωση, με τις πολλές ερωτήσεις του, τις απαντήσεις του άλλου. Το τι είναι ο κ. Νικόλα Μάρκου αυτό το ξέρει κάθε ορθόδοξος χριστιανός, όχι μόνο στην Αλβανία αλλά και έξω από αυτήν. Ίσως η έναρξη του να ήταν κάπως ενδιαφέρουσα προσωπικότητα  και πολλά υποσχόμενη για τους επικριτές  και περισσότερο για τους αντίπαλους της Ορθοδοξίας. Αλλά αργότερα, μόνο γι’ αυτό που εκπροσώπησε και μαρτύρησε, αυτό το άτομο, μετατράπηκε σε ένα έτοιμο και βαρετό υπηρέτη κάθε αντι-ορθόδοξου σκοπού.    Τίποτα το αληθές, τίποτα το δίκαιο, η πνευματικό δεν ειπώθηκε και δεν είχε λόγους για να ειπωθεί , μάλιστα και οι ιστορικές ημερομηνίες, όπως πχ, αυτή κατά την οποία επιδόθηκε ο τόμος του Αυτοκέφαλου, μπερδεύτηκαν και όπως πάντοτε το μονότονο ρεφρέν ενός ιστορικού παραληρήματος, τελείωσε κατά τρόπο ντροπιαστικό.
Τίποτα άγνωστο και τίποτα καινούριο δεν παρουσιάστηκε,  η θρησκευτική άγνοια και το νοητικό μπέρδεμα ήταν για ακόμη μια φορά παρών.
Αλλά και κατά την περίπτωση αυτή είναι δουλειά του δημοσιογράφου για το από ποιόν παίρνει συνέντευξη  και πιο επίπεδο και σκοπό αντιπροσωπεύει αυτό που κάνει.
Αλλά η επαγγελματική δεοντολογία ενός δημοσιογράφου είναι και δουλειά του κοινού. Για το λόγο αυτό αντιδρούμε και σήμερα και εκφράζουμε την βαθιά μας αγανάκτηση, σε σχέση με την ανοιχτή μεροληψία του κ A. Zheji, ο οποίος φτάνει μέχρι εκεί που να μεταμορφώνετε πιο ξετσίπωτος από τον συνεντευξιαζόμενό του. Το αποκορύφωμα φτάνει όταν μέσω των ερωτήσεων, κατευθυνόμενων, οι οποίες από τον τρόπο δόμησης , ήταν συγχρόνως  και απαντήσεις από αυτόν τον ίδιο, εκφράζει την έκπληξη του, για το πώς είναι δυνατόν ο τιμημένος μας Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος, δεν ένοιωσε συμπόνια για το δράμα των κοσσοβάρων κατά το έτος 1999 και τον κατηγορεί για την μεροληπτική του στάση.  Δεν ξέρουμε που ήταν τότε ο κ A. Zheji, αλλά  οποιοσδήποτε έμαθε τότε και αναφέρετε ακόμα και σήμερα, ότι ο ίδιος ο Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος στο όνομα της Ορθοδόξου Εκκλησίας καταδίκασε την βία ως φαινόμενο και με την πρωτοβουλία του προσέφερε 10 εκατομμύρια δολάρια και άλλες βοήθειες σε τρόφιμα ενδύματα για τους διωγμένους, και ότι η  Κατασκήνωση της Ορθόδοξης Εκκλησίας, ήταν η τελευταία κατασκήνωση που εξυπηρέτησε μέχρι τέλους ,  με συνέπεια  και αφοσίωση στους κοσσοβάρους πρόσφυγες. Φτάνει μόνο αυτό για να μην επεκταθούμε και  σχολιάσουμε   την κακία και την προκατάληψη, το οποίο προς ντροπή του, έρχεται από ένα επαγγελματία δημοσιογράφο, για να μας κάνει να σιχαθούμε ακόμα περισσότερο την «ηθική» κάποιων  μέσων σήμερα στην χώρα μας.
Έπειτα η κατάσταση γίνετε έγινε αφηρημένη, για να γίνει πιο εντυπωσιακή  περνά σε ένα πάνελ με κάποιους καλεσμένους, η στάση των οποίων ήταν γνωστή για τους ορθόδοξους πιστούς. Δηλαδή τα πάντα δεν είναι τίποτα άλλο από μία ανακύκλωση των παλαιών ψεμάτων, τα οποία έχουν ειπωθεί εκατοντάδες φορές, αλλά τώρα πια με άλλες δώσεις μίσους. Εμφανίζονται οι ίδιοι άνθρωποι, οι οποίοι εκπλήσσουν με την επιμονή τους για να διαστρεβλώσουν την ιστορία, και είναι ειρωνικό που και οι ίδιοι είναι ιστορικοί. Παράλληλα με τους αναχρονισμούς και τα μεσαιωνικά φαντάσματα, αυτοί μεταδίδουν και δήθεν τις πατριωτικές τους ανησυχίες, κατηγορώντας απευθείας  μία ολόκληρη κοινότητα.
Χωρίς να έχουν το παραμικρό τυπικό σεβασμό προς αυτό που εκπροσωπεί η Ορθόδοξη Πίστη, προσπαθούν να ξεπεράσουν την πραγματικότητα της Ορθόδοξης μας Εκκλησίας, ως ένα παράγον με φωνή και αξιοπρέπεια σήμερα στην αλβανική κοινωνία, και αυτό κυρίως  χάρη στον τιμημένο Αρχιεπίσκοπο μας Αναστάσιο, και να οικοδομήσουν μία ντροπιαστική εικόνα αυτής της Εκκλησίας και τους Αρχιποιμένα μας. Τόσο μακριά φτάνουν μέχρι και να διαστρεβλώνουν τα νοήματα που έρχονται από αιώνες πριν. Έτσι την ονομασία «ελληνο-βυζαντινό», που είναι ένας όρος που δείχνει την  ιεροτελεστία της Εκκλησίας μας με τον οποίο ονομάζονται οι ορθόδοξες εκκλησίες όπου και να βρίσκονται, είτε αυτά είναι ρουμάνικες, σλάβικες, ελληνικές η κοπτικές, το διαχειρίζονται ως  συνομωσία που σκοπεύει στο πραξικόπημα του κράτους και την κατάληψη, ξεχνώντας  ότι είναι η αναλογία του όρου «Ρωμαιοκαθολικός», που χρησιμοποιείτε για να διευκρινίσει μάλιστα και τους καθολικούς ναούς στην Αφρική, τα οποία έχουν μία πιο στενή έννοια και δεν έχουν τίποτα το ρωμαϊκό. Ξεχνούν επίσης, ότι η ελληνική γλώσσα η οποία έχει προσφέρει αυτή την ερμηνεία, ήταν και η γλώσσα της παράδοσης της Εκκλησίας, γιατί με την γλώσσα αυτή έχουν γραφτεί τα Ευαγγέλια και η Αποκάλυψη, εκτός των άλλων, πολύ πριν  την δημιουργία του Βυζαντινού Κράτους, και ότι στο καθορισμό    που γίνετε στο Χριστιανισμό από την άποψη ερμηνείας λέγετε πως αυτή η θρησκεία έχει τις ρίζες εβραϊκές και το ελληνικό ένδυμα , και αυτοί οι κύριοι είναι ιστορικοί! Μάλιστα παραπονούνται, γιατί οι κώδικες είναι γραμμένοι στην ελληνική γλώσσα! Δεν τους γλυτώνει αυτή η ευκαιρία για να καταγγείλουν τον «αντι-εθνικισμό» των ορθοδόξων. Αλλά το πιο γελοίο είναι, ότι αντί να το εξηγήσουν όπως πρέπει, τουλάχιστον τα ιστορικά δεδομένα, ασχολούνται με ένα βίντεο από «ντεντέκτιβ» και αναλύουν τα αυτοκίνητα, τις σημαίες, τις πινακίδες κ.α, και τα πάντα όσα έχουν σχέση με το γειτονικό κράτος, και όλες τις εντάσεις τις συγκρούσεις, και τα προβλήματα που συνδέουν με το πιο ξεδιάντροπο τρόπο με την Ορθόδοξη Εκκλησία και τον Αρχιεπίσκοπο Αναστάσιο. Η σημερινή ορθοδοξία γι’ αυτούς μόνο μία  αναπόληση του παρελθόντος!
Μάλιστα όταν και τα στοιχεία ενοχοποίησης λείπουν, η όταν δεν φαίνονται πολλοί επαρκείς, αυτοί προσπαθούν με διάφορους τρόπους να τους δημιουργούν,  να βγάλουν στο φώς και να τα σχολιάσουν, όπως και συμφέρει στις πολιτικές τους. Δηλαδή κατά τις περισσότερες φορές, αυτά τα άτομα έχουν αποδειχθεί  μυθοπλάστες, αντί να πλουτίσουν την ιστοριογραφία με αποδείξεις και έρευνες, αντί να δώσουν το παράδειγμα της επαγγελματική ηθικής εκεί που προσφέρουν,  χτίζουν μύθους, αυτός ο σκοπός τους είναι να παρουσιάσουν την Ορθόδοξη Εκκλησία διαχρονικά ως  μπαμπούλα της Αλβανικής Κοινωνίας.
Ο απώτερος σκοπός σας, ο σκοπός αυτών για τους οποίους εργάζεστε, κύριοι των αντι-ορθόδοξων εκπομπών, συνδέεται με την μεγάλη σας προβληματική, που δεν είναι ο Αρχιεπίσκοπος αλλά η Ορθόδοξη Εκκλησία, γιατί πραγματικά εσείς δεν το έχετε προσωπικά με τον Αρχιεπίσκοπο Αναστάσιο. Όχι εσείς δεν  τα έχετε βάλει κυρίως με αυτόν, εσείς τα έχετε με την Ορθόδοξη Εκκλησία. Για να ξεκαθαρίσουμε και το θαύμα που παρουσιάσατε, η Ορθόδοξη Εκκλησία, η οποία είναι το σώμα του Χριστού, είναι παντού το ίδιο, είτε στην Ελλάδα, είτε στην Ρωσία, η Αλεξάνδρεια, με επακόλουθος να μην  υπάρχει Εκκλησία, αλβανική, ελληνική, η ρώσικη, για ένα ορθόδοξο πιστό έχει μόνο μία Ορθόδοξη Εκκλησία στις ανάλογε χώρες, η Εκκλησία είναι μία, ιερή, καθολική και αποστολική.
Είναι ακριβώς ο οικουμενική πίστη, η οποία προσπερνά κάθε γήινη έννοια, είτε και αυτό το εθνικό. Έτσι, η αιωνιότητα στην  πραγματική Ορθόδοξη Εκκλησία δεν μπορεί να συγκριθεί και ούτε μπορεί να εξυπηρετήσει στο προσωρινό, για το λόγο αυτό και  οι υπαινιγμοί σας να το συνδέεται με την εξωτερική πολιτική  μίας χώρας, με άτομα που έχουν κάνει την επιλογή τους πολύ πιο πριν, αφιερώνοντας την ζωή τους στον ουρανό και σε καμία γεωγραφικής έννοιας η καριέρα που συνδέεται με αυτό, στην ορθόδοξη αντίληψη μεταφράζετε κακία και άγνοια της θρησκευτικής πραγματικότητας, και ο Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος  είναι το παράδειγμα του αφιερωμένου ανθρώπου , που την αγάπη του για το Θεό το έχει ενσαρκώσει με την υπηρεσία του προς τον άνθρωπο, νωρίτερα από την χώρα μας, έχει δείξει για ολόκληρες δεκαετίες στην Αφρική, όπου και ήταν παράδειγμα της καθαρής ορθόδοξης ιεραποστολής, της βοήθειας χωρίς συμφέροντα, και κανένας δεν το πιστεύει ότι εκεί πήγε να ελληνοποιήσει τους αφρικανούς. Γιατί άραγε αυτό το γεγονός, που είναι η δράση μίας αφιερωμένης ζωής δεν το παρουσιάσατε στην παρουσίαση σας στην εκπομπή αυτή, όταν και αναφερθήκατε στην βιογραφία του;
Και τώρα κάτι σε σχέση με το Καταστατικό της Εκκλησίας των ετών 30 και το άρθρο 16, για τον οποίο γίνετε τόσος θόρυβος. Στην Ορθόδοξη Εκκλησία μόνο το επίπεδο τις πίστης είναι αυτό που δεν αλλάζει, ενώ όσο αφορά τα καταστατικά και τα άρθρα του, αυτά μπορούν να αλλάξουν  και παραπάνω από μια φορά το χρόνο, σε συμφωνία με τις ανάγκες και την προκοπή της διαχειριστικής όψης της εκκλησίας, και πάντοτε οι αλλαγές εγκρίνονται από τις τοπικές Συνόδους η από κληρικό-λαϊκά συμβούλια. Για να είναι πιο ξεκάθαρο σκεφτείτε κάθε φορά που έχουν αλλάξει ολόκληρα άρθρα του συντάγματος στην χώρα μας, δηλαδή, όπως παντού και στην Εκκλησία οι οργανωτικοί νόμοι δεν μπορεί να έχουν αναδρομική ισχύ.
Τώρα πια έχει περάσει ο καιρός των αρχηγών της Ορθόδοξης Εκκλησίας που μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για άλλους σκοπούς, η Εκκλησία είναι ανεξάρτητη και άπιαστη. Ίσως για σας η προκοπή και η ανεξαρτησία και η ανάπτυξη της Ορθόδοξης Εκκλησίας, όπως εκφραστήκατε αρκετές φορές, μπορεί να θεωρηθεί έγκλημα και ένα ασυγχώρητο λάθος, για το οποίο εσείς ενοχοποιείτε την πολιτική, που δέχτηκε και κρατά ένα ξένο, αλλά για μας είναι ευλογία Θεού.
Όπως ξέρετε και εσείς, όπως  περίπου και  τα 2/3 του πάνελ από τι ξέρουμε, ήσασταν και είστε μέρη της παλιάς και νέας πολιτικής , η πολιτική στην χώρα αυτή,  κατά αυτήν την περίοδο, προσπάθησε όχι λίγες φορές, ως αποτέλεσμα της πίεσης από καθορισμένα αντι-ορθόδοξα κυκλώματα μέσα της, να χτυπήσει τον Αρχιεπίσκοπο μας Αναστάσιο, πήγαν μέχρι το σημείο να βάλουν έναν άρθρο συγκεκριμένο για να τον απομακρύνουν, για να το πούμε στην γλώσσα σας, του έκοψαν το εισιτήριο για να το στείλουν μια και καλή. Αλλά η αγάπη των ορθοδόξων για αυτόν και η δύναμη τους  απέναντι στην πίεση είναι τόσο μεγάλα που αυτά τα δαιμονικά σχέδια δεν πραγματοποιήθηκαν ποτέ, και έμειναν μόνο στα ντροπιαστικά όνειρα αυτών που τα σχεδίασαν.

Έτσι όσο και να προσπαθείτε, όσο και να συκοφαντείτε, προσβάλετε και να λέτε ψέματα, δεν έχετε καμία ελπίδα και δεν θα επωφεληθείτε κανένα πολιτικό κέρδος, η κάτι άλλο, εκτός από το ότι μαζί με την προσωρινή τηλεθέαση , την περιφρόνηση των ορθοδόξων και κάθε τίμιου ανθρώπου, αφού όλος ο λαός είναι συνειδητοποιημένος και όχι μόνο οι ορθόδοξοι.

*Ο Βασίλης Τούσης είναι φιλόλογος-ιστορικός, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Κορυτσάς.

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου